FASE 2 · CONTROLE EN WAARHEID
WAT WE VERGETEN
Over psychedelica, perspectief en de terugkeer naar het gewone leven.

Sommige ervaringen veranderen de manier waarop we alles zien.
Even wordt het vertrouwde vreemd. De verhalen die we onszelf over onszelf vertellen, verliezen hun greep. Angst kan haar gezag verliezen. Liefde kan verrassend eenvoudig lijken.
Psychedelica kunnen die deur soms openen.
Maar een deur is geen bestemming.
En niet alles wat in een veranderde bewustzijnstoestand zichtbaar wordt, is noodzakelijkerwijs waar.
Dan gaat het leven verder.
Dezelfde mensen. Dezelfde verantwoordelijkheden. Dezelfde geest, verrassend bedreven in het opnieuw optrekken van de muren die hij even was vergeten.
Misschien was de uitdaging nooit om de ervaring te hebben.
Misschien was het om te onthouden wat ertoe deed toen de ervaring voorbij was.
Niet door het gevoel na te jagen. Niet door van een moment een blijvende waarheid te maken.
Maar door op te merken.
Hoe reageer je als je bang bent?
Waar grijp je naar als het leven ongemakkelijk wordt?
Leef je werkelijk anders, of herinner je je alleen een tijd waarin je je anders voelde?
Burned Illusions kan je niet vertellen wat je ervaring betekende. En dat zou het ook niet moeten doen.
Maar het kan je iets stillers bieden.
Een plek om de verhalen die terugkeren te bevragen. Om de patronen die blijven bestaan op te merken. Om opnieuw te kijken naar wat je ooit dacht te begrijpen, zonder te eisen dat het nog steeds waar is.
Want inzicht is niet hetzelfde als verandering.
En soms is het belangrijkste wat we ontdekken hoe gemakkelijk we vergeten.
Alle perspectieven →